Onze droom
Met Mag ik dan bij jou? willen we de verbinding tussen zorg, beleid en publiek herstellen en mogelijkheden tástbaar maken. Want zorg voor kinderen die tijdelijk niet thuis kunnen opgroeien is geen bureaucratische taak, maar een gezamenlijke maatschappelijke opgave. Want pleegzorg is een werkwoord. Pleegzorg betekent dóen. Ze begint niet bij perfectie, maar bij bereidheid. De bereidheid om even stil te willen staan, te kijken en te luisteren.
Erik Zwiers
is documentair fotograaf en maker van beeldverhalen over mensen op kantelpunten: bij zorg, afscheid, verandering en verbondenheid. Met een antropologische blik kijkt hij naar mensen, rituelen, voorwerpen en omgevingen en naar wat daartussen gebeurt. Voor Mag ik dan bij jou? volgde hij kinderen, ouders en pleegouders in hun dagelijks leven en verbond hij hun verhalen met historische schilderijen, foto’s en objecten. Zo maakt hij zichtbaar hoe pleegzorg niet alleen een zorgpraktijk is, maar ook een menselijke en maatschappelijke geschiedenis.
Rianne van Huijstee
werkt al jarenlang in en rond de pleegzorg. Vanuit Kenter Pleegzorg houdt zij zich bezig met werving, beeldvorming en het gesprek over wat pleegzorg in het leven van kinderen, ouders en pleegouders kan betekenen. Eerder ontwikkelde zij de Pleegzorg Verhalenvoorstelling waarin ervaringsverhalen uit de pleegzorg centraal staan. Met Mag ik dan bij jou? zet zij die lijn voort: niet door pleegzorg uit te leggen vanuit beleid of systeemtaal, maar door ruimte te maken voor echte verhalen die raken, nuanceren en het gesprek openen.
Waarom deze tentoonstelling?
Toen wij in 2025 met dit project begonnen bestond de Jeugdwet tien jaar. De wet stimuleert dat kinderen, jongeren en hun ouders eerst zelf, of met hulp van hun eigen sociale netwerk, problemen oplossen. Pas wanneer dat niet lukt, biedt de gemeente professionele ondersteuning.
De Jeugdwet herinnert ons aan de mooie gedachte ‘It takes a village to raise a child’, maar in de praktijk zien we dat die vertrouwde 'village' is veranderd. De sociale en maatschappelijke structuren waar een ‘village’ op moet kunnen leunen, bestaan niet meer. We leven vaker langs elkaar heen en de informele netwerken van vroeger zijn overbelast. Onze laatjes zitten vol.
Is die village dan geen utopisch denken? Wij vinden van niet. Er zijn namelijk ook verhalen waarin de ‘village’ wel zijn werk doet. Die verhalen spelen zich vooral af in de intimiteit en vertrouwdheid van wat een ‘village’ juist is. Die halen het journaal niet en schrijven geen vette krantenkoppen. Terwijl dat eigenlijk wel logisch zou zijn.
Onze impact
De pleegzorg kampt met grote maatschappelijke dilemma’s. We willen de beste zorg en strenge controles om de veiligheid te garanderen. Maar diezelfde regels zorgen voor een enorme papierwinkel, waardoor hulpverleners minder tijd hebben voor het kind. Daarnaast versterken negatieve berichten in de media de druk op de sector, terwijl succesverhalen juist anoniem moeten blijven.
Om deze vicieuze cirkel te doorbreken en de menselijke kant van de zorg weer centraal te stellen, is er meer begrip nodig. De tentoonstelling 'Mag ik dan bij jou?' doet precies dat.
De expositie maakt een diepe en onuitwisbare indruk op het publiek door het dilemma een herkenbaar gezicht te geven. Het raakt harten, brengt het gesprek op gang en laat de noodzaak én de schoonheid van goede pleegzorg écht voelen. Dit is niet zomaar een tentoonstelling; het is een krachtige beweging die laat zien dat we sámen de rust en ruimte voor deze kinderen moeten herstellen.
2500+
mensen bezochten de tentoonstelling in de eerste vijf expositieweken
3
exposities in Frans Hals Museum, TivoliVredenburg en Cutluurhuis Heemskerk (en meer volgen!)
10
landelijke en regionale partners hebben zich aan ons verbonden, waaronder Nederlands Jeugdinstituut, Pleegzorg Nederland, Gemeente Haarlem e.v.a
250K+
Lezers en kijkers bereikt met meer dan 15 mediapublicaties in landelijke en regionale dagbladen en RTV
100%
Volledige ontzorging van uw gemeente: van plan tot opening.
