Edith & Sjoerd

Rust, reinheid en regelmaat

Bij Edith en Sjoerd begint gedeelde verantwoordelijkheid met een druk en levendig huis. Naast hun twee eigen kinderen wonen hier vier pleegkinderen en een hond. Er wordt gelachen, geroepen, gerend en gespeeld; er is altijd wel iemand iets kwijt of iemand die aandacht vraagt.

Toch is het familieleven strak georganiseerd. Niet uit behoefte aan controle, maar uit zorg.

De pleegkinderen van Edith en Sjoerd hebben veel meegemaakt. Dat laat sporen na. Juist daarom zijn rust, reinheid en regelmaat hier heilig. Iedereen weet elke dag waar hij aan toe is. Dat biedt zekerheid — en ruimte om ieder kind te geven wat het nodig heeft.

Een vast ritueel is de boswandeling op zaterdagochtend. Om tien uur trekken de acht gezinsleden en de hond naar buiten. Er is tijd om te praten, te zwijgen en te ontladen. En als er niets te bespreken lijkt, is er altijd nog het spel Dilemma’s voor durvers.

Dilemma’s zijn er genoeg. Want al zullen de kinderen niet meer bij hun eigen moeders gaan wonen, contact blijft belangrijk. Edith en Sjoerd hebben daar veel tijd en zorg in geïnvesteerd. De kinderen gaan op vaste dagen bij hun moeder op bezoek; hun moeders komen ook bij Edith en Sjoerd over de vloer.

Dan worden er pannenkoeken gebakken en spelletjes gespeeld. En elk jaar vieren ze samen Sinterklaas. Gewoon samen, als een nieuw soort familie.

Een plek om te blijven

Als een kind niet meer bij zijn ouders kan wonen, is duidelijkheid over de toekomst belangrijk. Langdurige pleegzorg biedt een nieuw opvoedperspectief: een gezin waar het kind voor langere tijd mag opgroeien en zich kan hechten aan de mensen en de omgeving om zich heen.

Bij Edith en Sjoerd krijgt die zekerheid vorm in het gewone leven. Vaste rituelen, voorspelbare dagen en aandacht voor wat ieder kind nodig heeft, zorgen voor rust. Niet omdat alles altijd rustig verloopt, maar omdat de kinderen weten waar ze aan toe zijn — en dat Edith en Sjoerd blijven.

Een plek om te blijven betekent niet dat de eerdere familie verdwijnt. De moeders voeden hun kinderen niet meer dagelijks op, maar blijven deel van hun leven. Door bezoek, gezamenlijke momenten en onderling vertrouwen ontstaat ruimte voor beide families. Zo krijgt het kind niet alleen een duurzaam thuis, maar ook toestemming om verbonden te blijven met waar het vandaan komt.

Dit verhaal raakt aan

• Langdurige pleegzorg
• Stabiliteit en continuïteit
• Opgroeiperspectief
• Verbonden blijven met ouders

Bekijk alle verhalen →

Verder lezen bij NJi ↗